Meld je aan voor de nieuwsbrief

De zinnen kunnen soms doorlopen wanneer je ze op een mobiel apparaat bekijkt. Vergeet ze dan vooral niet mee te slepen.


Zo zo, prima, welletjes en diverse andere symptomen 

Jaja, voorbarige conclusies van tevredenheid
Och wat loop je toch
Jaja, zadelpijn van de lange rit
Nee, ik ben niet in m’n reet genaaid
Ik zie wouten met een gerust hart passeren,
en ik kan nu zonder gene masturberen
Ik las laatst iets waarvan ik dacht ‘oh’
en fietste toen weer door naar Venlo
Ik hoef verdomd weinig te doen
dus drink ik thee en beweeg ik loom
stilaan starend naar de stijgende stoom,
besef ik dan:
Dat stoom thee is, die ik niet meer drinken kan
 Vrijheid
 
Ik ben meesterlijk,
of, althans, dat is wat uit het meeste blijkt
en zoals bij iedere meester 
worden ook uiteindelijk mijn pupillen groot
ik verlies ze uit het oog
straks is alles zwart
strak ben ik na een kwart
van de pil die ik van Dorus kreeg op de dixie van dat festival daar achter ergens in tijd
 
 Het leven is bestaan en dan vergaan
 blijven lopen en kijken hoe ver je kan gaan
 Want pas tijdens het stilstaan, voel je de tijd voorbijgaan
 En dan snap je het: we moeten dansen
 dus ik haal nog een kwartje uit m’n sok 
 en schrok ‘m op
 
 En ik voel me vrij, want vrijheid is
 vrijuit vrijen met vrij lelijke vrouwen
 Zonder verwijten
 Zonder dat iemand daar dan weer over gaat zeiken
 
 Want m’n hoofd zit al vol met gezeur 
 En als m’n mond er van overstroomd
 Dan ga ik naar de plee
 Om naar m’n eigen gezeik te luisteren

 Vrijheid...
 Je kunt er de sloot mee dempen
 Maar dat is het dan ook 

 De deconstructie van de precoïtale handelingen:

 Liedje
 Rietje
 Grietje, nochtans Margrietje
 Liedje
 Tietje 
Bestialiteit
 
We bezweren het bevoelen van kinderen 
en ook sex met dieren moeten we verhinderen
als logische gevolgtrekking
zitten we derhalve 
ook niet aan de kalven

Straatmadelief 

Des kroons parel is de bloem die vanuit de voegen van de straat vreugde schenkt aan de welgevallige voorbijganger
Omlijst door het parlemoer van loomdrijvende olievlekken en de schittering van duizend ongeslepen glaskristallen.

Daar staat ze fier; gedecoreerd door de slijk van wat gij zijt, 
dat gedrapeerd om haar fluwelen heerlijkheid hangt in de kleur van de onschuld die niet behouden kan blijven

Maar het licht van haar gouden hart
doorschijnt haar witte aureool
en wanneer het dooft
voert ze het gedierte
en heb ik al die maden lief
Zee
Haar golvende krullen waaien in de wind
en aan m’n voeten voel ik haar vurige branding.
Zachtjes fluistert ze de viezigheid waar ze vol mee zit.
En als wat ze zegt ruis wordt,
vermengt het zich met haar ziltige lucht.
Dan kom ik nader.
Waneer ik haar zachtjes aanraak,
ontwaart haar natte massa zich aan mij. 
Ze is geil. En ik ben dat ook. 

 Zwembadvloer 

 Een depressieve Mondriaan
 loopt over de vloer 
 van het openbare zwembad
 Hij is naakt en ik waardeer de Stijl
 
 Hij strekt zich uit, onder de kleedkamer muurtjes
 Hij wordt zo nat van al die jonge meisjes,
 die hem minachtend achterlaten.
 Ze vinden hem koud en vies.
 Oh hoe graag had hij gewild dat ze ‘m droog zouden trekken. 

Pixels
Pixels met drie potentiële kleuren
Weten me op te beuren 
Wanneer ze coöpereren
Om jouw beeltenis te representeren 
Maar na 40 minuten verdwijnt je presentie
want dat verloopt mijn licentie 
De Treinreis
Het leven is kut
de wereld is kut
de overheid is kut
de economie is kut
het OV is kut en de dienstregeling is kut
de temperatuur is kut 
de verbroken stilte is kut en de ledere zitting is ook kut
het uitzicht is kut
de lucht is kut
en tussen de benen van de ene meisje, drie rijen verder op met dat paarse truitje?
ook kut
‘Goh, dat is wel diep, dat raakt me wel’
Wanneer je leven eigenlijk wel prima verloopt
En Hij vanuit de hemel dan toch 
regen
piano’s 
aambeelden
en een kuubse zak grofvuil 
naar beneden flikkert
Wil dat dan zeggen dat hij je mist?

(Naar aanleiding van de 70-jarige bevrijding van Indonesië)

De Ruwe Japanner
Hij beft en rijdt ons
oh vredesschikking
bevrijd ons
van de verschrikking
der uwe Japanner
 Leonard pedaleerde
onderwijl hij zich reminisceerde   
dat liefde hetgeen was dat hij bliefde 
doch ook het geen hem ontriefde

 Cocaïne in de nacht
De kloppingen van m’n hart
in formule gebracht
Stress, doorgaans zacht
groeit exponentieel 
door de witte macht

 Ik wil een blik bier, maar Rick wilt dat ik zijn vinger ruik.
Ik wil z’n vinger niet in m’n neus, laat staan haar geur.
Ik lust wel een biertje.

 Anton Kortzichdt
staarde onder een toren’s licht
en 
af 
en 
toe 
zag hij een beetje zee
Anton is een lasser 
en denkt vaak aan de avonden,
want daar zijn mensen.
Als hij hen leest, drinkt hij graag bier.
Anton last 
en denkt aan de avond.
Na de avond last hij.
Na vier hoeken is hij rondt.

 Het gros van de mensen
en de dode dieren
lijken
te grossieren
tussen de pieren

 De boer met grote voeten
hoopte tijdens het ploegen 
een vrouw te ontmoeten
een vrouw met dikke tieten

Schitterend, als haar eerste meisjes lach
die ze jou schenkt
Zoals het het eerste zonlicht de nieuwe dag
van schoonheid doordrenkt

Mijn kus is een steen
klagend en traag en erg
snijd ik dwars door je been
recht in je merg
 
 De steen is lei
 een zachte, scherpe rand
 waarmee ik snij
 de lippen van zij

 Want de dood is nabij
 Maar voor niemand zo nabij
 Als jij