Meld je aan voor de nieuwsbrief

Foto via het Noord-Hollands Archief

‘Hehehe, lekker man,’ grinnikte Alfons. Hij voelde zich goed, wederom was de lectuur van het leven tot hem gekomen. Ditmaal niet via de redacteur van Het Repelerend Dagblad, maar via zijn vriend in de kroeg. Wat nog belangrijker was, is dat Ramon zojuist bevestigde wat hij tijdens het college al gedacht had: je kan beter leren van het leven zelf, dan van professoren die hun opleiding veertig jaar geleden genoten hebben.

Hij goot de laatste kwart van zijn bier in één keer achterover en zette zijn glas weer op de bar. ‘Doe er nog maar vier,’ zei hij terwijl hij naar de barman wenkte. Deze keek ‘m even aan, wachtte een seconde en toen zei Ramon: ‘Nou, nee, doe er maar gewoon twee hoor. We willen niet dat hier dadelijk twee biertjes warm staan te worden op de bar.’ 

‘Okay, top,’ zei de barman en hij wierp twee schitterende bierkristallen op die hij vervolgens op de bar vlakte. ‘Ziezo, dat is dan twaalf piek.’

‘Wat zeg jij nu man?’ riep Ramon uit verbazing.

‘Nee, was maar een grapje, ze zijn goedkoper denk ik,’ bracht de barman uit.

‘Hoezo “denk ik”? Je weet toch wel wat je bier kost? Van iedereen in deze bar ben jij de enige die zou moeten weten hoeveel het bier hier kost!’

‘Jaja, ik snap wat je bedoelt, maar mijn schedel is zeer week geworden doordat de corpolosuslaag is opgelost in mijn breinsappen, dus vergeet ik nogal eens dingen,’ de barman wreef demonstratief over zijn bolletje en bedacht zicht toen: ‘Joachim daar aan de bar weet het vast wel, hij zit hier ieder dag, dus hij weet het vast wel. Ik zal het even vragen, ik ben zo bij je terug.’ 

‘Wat een mafkees,’ zei Ramon tegen Alfons. ‘Gelukkig hebben we geen vier bier besteld, want ik krijg een bijzonder onsmakelijk gevoel van die vent, Jezus Christus.’

‘Ah, daar zul je ‘m weer hebben,’ zei Alfons. De barman kwam weer hun richting op gewaggeld en het viel de jongens nu pas op dat hij een vreemde hink in zijn pas had. 

‘Gaat alles goed met je, kerel?’ vroeg Ramon. ‘Jaja, het is m’n weke schedel. Het tast m’n motoriek aan. Je zou voor de gein eens hier op m’n achterhoofd moeten drukken, daar is m’n schedel het zachtst.’

De barman boog voorover over de bar en bood zijn hoofd aan beide jongens aan. Met de liggende barman tussen hun beide in, keken de jongens elkaar fronsend aan.

‘Hiero, ongeveer’, de barman vergemakkelijkte de zoektocht naar de weke plek door hem aan te wijzen.

‘Druk maar hoor, het voelt heel grappig aan.’ Ramon drukte zijn vinger op de plek die de barman hem aanwees en Alfons kon direct zien hoe Ramon’s ogen verstarde. ‘Kerel, wat-de-fok… dit is echt niet normaal. Ik kan je hersenen voelen, ik voel ze kloppen! Moet je geen helm dragen ofzo?’

‘Neenee, helmen drukken te zeer op mijn schedel, dat is niet helemaal koosjer. Jij mag ook wel even voelen hoor.’ zei hij tegen Alfons. Aarzelend stak Alfons zij vinger nu in de holte die Ramon’s vinger achter gelaten had. Direct bij de aanraking van het de schedel viel de nek van de barman krom naar beneden. Al zijn ledematen volgden het voorbeeld van de nek zodat de barman nu levenloos op de bar lag. ‘Vent!’ riep Ramon, ‘je hebt hem vermoord!’

Plots veerde de barman weer krachtig op: ‘Hiephiephiep!’ riep hij, met verstrakte ogen. Hij rolde weer terug naar zijn kant van de bar en schudde even met zijn hoofd.

‘Alles in orde?’ vroeg Alfons in alle ernst, ‘sorry man, ik had geen idee dat dit zou gebeuren, drukte ik te hard? Is dit normaal?’

De barman toverde een grijns op zijn gezicht en zei ‘Nee, het was maar een grapje, ik ben namelijk een grappenmaker.’ 

‘Ah, dus zo zit het,’ zei Alfons, ‘nou vertel dan maar hoeveel het bier hier kost, als je wilt.’ Hij winkte naar Ramon, om duidelijk te maken dat hij hoopte dat de barman hen het bier gratis zou geven door zijn gekke aandoening. 

‘Twaalf piek is het bier,’ zei de barman zonder te lachen. Alfons schrok en zei snel, terwijl hij zijn paniek probeerde te verbergen: ‘Nee, dat is sowieso niet wat Joachim tegen je heeft gezegd.’

De barman keek in de richting van de oude dronkaard aan het einde van de bar en realiseerde zijn fout. ‘Ahja, dat is waar, het bier is gratis,’ herstelde de barman zich snel. Ramon en Alfons riepen samen in vreugde ‘Jeej!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *